17 Nisan 2012 Salı

Özdemir Asaf'tan Seçmeler

Birgün benden şikayet ettiğin ne varsa, özleyeceksin..!

Kendi bahçesinde dal olamayanın biri. Girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.!

Ben ölseydim o belki ağlardı; ama o ağlasaydı ben ölürdüm..

Ama ben en çok şeyi, en kısa zamanda sana söyledim.
Yalnız sana..

Ne an yaklaştımsa ittiniz ve ne zaman geldimse gittiniz. Siz, hep büyük ve önce idiniz, gerçekten öyle oldu, önce siz bittiniz..

Dün sabaha karşı kendimle konuştum, ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başinda bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim, kendimle vuruştum...

Unutmayı öğrendim, unutmayı unuttum,
Unutmaya giden unutmayı öğrendim.
Bir yalan hazırladım, ilk başkasından duydum,
Yüzüme susanlardan konuşmayı öğrendim..


Onu kırmış olmalı yaşamında birisi.
Dinledikçe susması, düşündükçe susması.
Tek başına iki kişi, olmuş kendisiyle gölgesi.
Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası...

Benim ölümüm benden çok seni ilgilendirir.
Senin ölümün de senden çok beni..
Ve; bu kimseyi ilgilendirmez.!

Çok bilen çok yanılır, az bilen daha çok.
Hiç bilmeyen, yanıldığını bile bilmeyecek
Bu kadar mutlu kişiyi kim seçmeyecek?

Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus git, ya konuş gel, ortalarda kalma.
Yalan korkaklığın tortusudur.
Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

Öğrendiklerimin çoğunu dinlediklerimden.
Bildiklerimin çoğunu düşündüklerimden.
Unuttuklarımın çoğunu yaşadıklarımdan.
Yazdıklarımın çoğunu unuttuklarımdan çıkardım..

+Sen arada bir aptal görünüyorsun. Neden?
- Aklıma güvenimden.
+Sen boyuna akıllı görünmeye çalışıyorsun. Neden?
-....
+Aptallığından.
 

Herkes herkesi sevmesin, gerek yok.
Adam azaldı, sevgi elden gidiyor.
Bana sen haklısın diyorlar.
Hayır hayır, ben çok haklıyım bilen biliyor.
Bu yarışın dışında kalanlar,
Adamı sevgi, sevgiyi de adam ediyor..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder