20 Mart 2012 Salı

Marguerite Duras / Parkta

"Nerede olursam olayım, vaktimi yitiriyormuşum gibi bir duyguya kapılmaktan korkuyorum." 


"Bütün koşullar sağlanıp işler iyi gitmeye başladı mı, insanla bunu bozmak için ellerinden geleni yaparlar. Acı bulurlar mutluluğu."  

"İnsanlar konuşma ihtiyacı duydular mı, hemen göze çarpar bu, ve ne gariptir, genellikle, hiç de iyi karşılanmaz bu ihtiyaç. Yalnız parklarda garipsenmez."  

"Herkesin sahip olduğu şeyleri kendiniz için, yalnız kendiniz için de isterken ruhunuzu kaplayan bezginliği yenmek çok güçtür." 

"Yaşamımı dolduran büyün o ufak tefek sorunlar, sanki o güne dek yalnız, hayalimde varmışlar gibi, bir anda eriyip gitmişti. Uzak bir geçmiş gibi hatırlıyordum onları ve hatırladıkça gülüyordum."

"İnsanlar aslında mutluluğa dayanamıyorlar. Mutlu olmak istiyorlar tabi, ama bunu elde eder etmez birtakım yersiz düşlerle kendilerini yiyip bitiriyorlar. İnsanlar mutluluğa mı dayanamıyorlar, yoksa onu yanlış mı tanıyorlar, ya da kendileri için neyin gerekli olduğunun mu farkında değiller? Mutluluğu kullanmayı mı beceremiyorlar, yoksa öteye beriye çekiştirmekten yorgun mu düşüyorlar, bilmiyorum. Bildiğim bir şey varsa, habire ondan söz ediyorlar, böyle bir sözcük ortada ve herhalde boşuna icat edilmedi"..

2 yorum:

  1. "Nerede olursam olayım, vaktimi yitiriyormuşum gibi bir duyguya kapılmaktan korkuyorum." işte bu cümle telaşında geçiyor hep zamanım. sadece okurken ya da yazarken yerleşebiliyorum zamanın içine. Dün gece Duras'ın yazmak kitabını bitirdim. Çok güzeldi. Tavsiye etmiş olayım ek olarak :)

    YanıtlaSil
  2. ""Bütün koşullar sağlanıp işler iyi gitmeye başladı mı, insanla bunu bozmak için ellerinden geleni yaparlar. Acı bulurlar mutluluğu."

    bu neden hep biliyor musun, kusursuz olsun istediğimizden..oysa ki kusurlarıyla, yanlışlarıyla, düşüşleriyle de sahip çıkılası mutululuk..

    hoş'buldum :)

    YanıtlaSil